Aitor Gabilondo- "Xomorroak, Bizitza lorontzian" musikaleko aktorea.

"Aktore izateko lan egin, erraztazuna izan eta zorte apur bat beharrezkoa da."

Kilker argentinar baten larruan kantuan eta dantzan aurkitu dugu Aitor Gabilondo aktorea, "Xomorroak" musikaleko protagonista. Lorontzi batean bizi diren intsektuek ezberdintasuna eta inperfekzioa aldarrikatzen dute Anartz Zuazuaren zuzendaritzapean. Haurrei eta gurasoei mezu bat igorri nahi diete antzezlanarekin: prejuizioak alde batera utzita bizitzan aurrera egiteko gai izango gara.

Zer kontatzen du "Xomorroak" musikalak?

Lorontzi baten bizitzari buruz hitz egiten du. Protagonista Kilker argentinarra da. Argentinan abeslaria zen, lana amaitu zitzaion eta bertara etorri da. Bere helburua "Soroko Kilker" lehiaketa irabaztea da, baina aurkezteko baimena, paperak behar ditu. Bidean euli txiki batekin topo egiten du, amaren bila dabilen eulitxoa, eta Kilkerrek halabeharrez amaren bilatze lanean lagunduko dio.

Hori nolabait esatearren argumentua, baina "Xomorroak" antzelanak badu ezkutuko mezu batÉ

Emigranteen gaia oso garrantzitsua da. Horri buruz hitz egiten da eta momentu batean esaten da ez direla gaiztoak eta eurak ez direla arazoa, arazoa beste leku batetik datorrela; bestetik euli txikiaren inozentziatik bizitzak nola jartzen zaituen zure lekuan eta nola gai garen moldatzeko prejuizioak alde batera uzten baditugu. Azken finean, nola euli jaio berriak kilker kantaria har dezakeen amatzat.

Nola sartzen da aktore bat kilker argentinar baten azalean?

Entsaiotan hasten zara txoroarena egiten eta gauzak probatzen, ahotsak, keinuak... bat-batean pixkanaka zerbait sortzen da, nolabait jantziaren laguntzaz erlazionatu daitekeena. Hala ere kilkerra dela esango ez balitz ere, berdin izango litzateke beste xomorro bat izatea.

Zergatik argentinarra?

Zerbait ezberdina egin nahi zuten. Argentinarra izatea erabaki zuten, nik uste modan dagoelako Argentina eta argentinarrak leku guztietan daude, telesailetan, pelikuletan... Hori pixka bat oinarri gisa, eta gero errazago ateratzen zaidalako argentinarren azentoa.

Zenbat denbora eman duzue ensaiotan, estreinaldira iritsi arte?

Lan honekin oso denbora gutxi, hilabete eta erdi baino ez dugu izan. Estreinatu, etab aste batean gauza batzuk aldatu genituen publikoaren aurreko lehen antzezlana egin ondoren. Plazaratu genuenerako bi hilabete pasa ziren.

Nola lortu duzue Fermin Muguruzaren parte-hartzea?

Espektakulo honen zuzendaria Anartz Zuazua da, berak ez dauka inongo konplexurik. Bere metodoa da probatzea, eta ezetz esango dute. Muguruzari deitu zion eta Ferminek baiezkoa bota zuen. Ez zuten elkar ezagutzen. Ez dakit, Muguruzak zer antzemango zion telefonotik edo zein gogorekin harrapatu genuen. Feminek bira oso-oso luzea amaituta zuen eta nik uste dut bazuela buruan zerbait berria egiteko gogoa.

Zaila da aktore izatea Euskal Herrian?

Niretzat oso erraza izan da. Nik ez nuen bilatu. Donostiako Arte Eszenikoen tailerrean antzerkia egin nuen hiru urtez.Casting bat atera zen, hartu ninduten eta antzerkian hasi nintzen. Behin muturra sartuta jendea ezagutzen duzu eta gauzak egiten dituzu.

Ipurbeltzen irakurle batek aktore izan nahiko balu zer esango zenioke?

Ez dakit. Haur edo gazte batek aktore izan nahi duela esaten duenean, probatzen hasi behar da. Ikusi zer egin nahi duen eta zer ez, noraino betetzen duen, noraino ematen dion hipoteka ordaintzeko eta horren arabera adaptatu. Gauza da zintzoa izatea zure buruarekin nahiz eta gauzak oso argi eduki beti. Agian bidean gauzak aldatzen dira, baina ez da ezer gertatzen aldatzeagatik. Niri aktore izatea gustatzen zait, baina beste gauza asko ere bai, nere helburua oreka mantentzea da.

Ainhoa Mendiburu